Joel Shapiro - 1941
Joel Shapiro is in 1941 in New York (V.S.) geboren. Hij
ontwikkelde zich tot beeldhouwer en maakte ook tekeningen. Tijdens een
reis naar India maakte hij kennis met de beeldhouwwerken in dat land.
Hij omschreef deze als “generous outpourings of work, representing the
whole range of human experience” [Uit: D. Wheeler, Art Since
Mid-Century, New York 1991, p.304]. De invloed van deze reis was
doorslaggevend voor Shapiro’s benadering van de beeldhouwkunst.
Vanaf 1970 exposeerde hij zijn eigen beeldhouwwerken, die in hun uiterlijke vorm aanvankelijk minimalistisch en later postminimalistisch aandoen. Maar in hun inhoud en benadering brengen ze een veel sterker psychologisch
effect teweeg dan – op concept en ruimte georiënteerde –
minimalistische beeldhouwwerken. De afstandelijkheid van het
minimalisme, dat ontstaat door zich nadrukkelijk niet te engageren en
zich niet met inhoud maar slechts met vorm bezig te houden, verving
Shapiro door een meer intuïtief en expressief te noemen variant op deze
beeldtaal. Vanaf 1970 exposeerde hij zijn eigen beeldhouwwerken, die in hun uiterlijke vorm aanvankelijk minimalistisch en later postminimalistisch aandoen. Maar in hun inhoud en benadering brengen ze een veel sterker psychologisch
In zijn gehele oeuvre verricht Shapiro consequent beeldhouwkunstig onderzoek naar ruimte, volume, oppervlak en openheid versus geslotenheid, en gaf aan de sculpturen een expressieve kracht mee. Geleidelijk ontwikkelde Shapiro’s werk zich van uiterste abstractie naar vormen waarin menselijke figuren zichtbaar werden


