Sculpture International Rotterdam

Het Beeld

Op een paar honderd meter van elkaar staan twee kinetische sculpturen van George Rickey. Rickey werd geboren in de Verenigde Staten, maar kwam al jong naar Europa, waar hij eind jaren twintig in Parijs het kubisme leerde kennen. Onder invloed van Alexander Calder ging Rickey mobiles maken. Nog belangrijker voor zijn werk was de kennismaking met Naum Gabo. Gabo’s Kinetische constructie (1920) was een van de eerste bewegende kunstwerken. Combineer dat met Rickeys waardering voor de ideeën van De Stijl (Mondriaan, Van Doesburg), en er ontstaat een idee waar de bewegende rechthoeken vandaan komen.

Er vloeide heel wat water door de Maas voordat de eerste Rickey op zijn plaats stond. In 1964 werd hem gevraagd een alternatief voor de fontein op het Hofplein te ontwerpen. Zijn twintig meter hoge constructie werd uiteindelijk niet uitgevoerd omdat de nieuwe fundering van de fontein erg duur zou worden. Toch kreeg Rotterdam zijn Rickey, ter opluistering van het nieuw ingerichte Binnenwegplein.

Het tweede beeld van Rickey had minder voeten in de aarde: dat was een schenking van Van Ommeren/Cebeko (nu Vopak) aan de gemeente bij de voltooiing van de schouwburg van Wim Quist. In 1989 werden de gebroken, bewegende zuilen aangebracht in de open kubusvormen boven de ingang van het gebouw. Rickey zei ooit dat zijn werken als choreografieën gezien kunnen worden. Ze zullen zich thuis voelen aan de gevel van het theater. (DvT)

Specificaties