The Individual Parallel – Bilderberg Utopia


The Individual Parallel – Bilderberg Utopia
Foto: Jannes Linders, 2015

Het kunstwerk

Op 23 september 2014, onthulde burgemeester Aboutaleb ‘The Individual Parallel – Bilderberg Utopia’ door de laatste stip toe te voegen. Met de onthulling bezegelt het Parkhotel zijn afronding van een ingrijpende transformatie van de begane grond.
Een monumentaal kunstwerk, gevormd door een raster van in het donker subtiel oplichtende stippen, siert de gevel van het Parkhotel in Rotterdam: ‘The Individual Parallel – Bilderberg Utopia’ van beeldend kunstenaar Willem Oorebeek.

Het nieuwe werk van Oorebeek is een verrijking van de internationale beeldencollectie van Sculpture International Rotterdam (SIR) aan de entree van het ‘Museumkwartier’.
Het kunstwerk van Willem Oorebeek met de titel ‘Bilderberg Utopia, the Individual Parallel’, maakt deel uit van het programmaonderdeel ‘Rotterdammers van Formaat’ een coöperatie van Sculpture International Rotterdam en Beeldende Kunst & Openbare Ruimte, de twee programma’s kunst en publieke ruimte van het Centrum Beeldende Kunst Rotterdam. Voorgangers in dit programma zijn de rondreizende film ‘Commission’ (2011)van Erik van Lieshout over het Zuidplein, die inmiddels is opgenomen in diverse gerenommeerde collecties (zoals het Stedelijk Museum Amsterdam) en het kunstwerk ‘Cascade’ (2010) van Joep van Lieshout op het Churchillplein. Het programma ‘Rotterdammers van Formaat’ stelt de stad en haar bewoners in de gelegenheid hun internationaal befaamde kunstenaars te leren kennen en op een optimale plek in de stad te laten zien.

Oorebeek toonde zich direct zeer geïnteresseerd en heeft zijn ideeën uitgewerkt tot een schetsontwerp. Hij verwoordt het als volgt: “Het Bilderberg/Parkhotel vormt op het kruispunt van twee voorname richtingen noord/zuid en oost/west een zeer boeiende dynamische urbaan cluster, waar permanente trafiek van alle snelheden opeen goed georkestreerde wijze in elkaar overlopen. Gezien op een schaal groter vormt het hotel precies een baken vanuit het Centraal Station komend en de blik op de noordgevel aan het Eendrachtsplein krijgt hierdoor een bijna filmische zoom in. Ik heb dit deel van de bouw van het hotel dagelijks gevolgd op mijn weg naar het atelier in de jaren tachtig, vandaar dat ik me licht verbonden voel met het gebouw als baken, wat niet wil zeggen dat er geen ambivalente gevoelens ten opzichte van de latere aanbouw van Meccano zouden bestaan. Hier is dus sprake van een merkwaardig toeval dat SIR het verband aanlegde met Bilderberg en mij. Een lichte schok kreeg ik toen ik zag dat het hotel in een decent grijs is geschilderd, waarmee dit deel van het gebouw zich naar de achtergrond heeft gesteld. Grofweg gezien is het schema van het verband dat SIR gelegd heeft in dit beeld besloten, waar een snapshot van de situatie van de façade, de bomen ervoor, wordt overspannen door een stelsel van stippen, die als op het netvlies gebrand, het object hotel aan het oog onttrekken. In mijn werk, dat zich met de waarneming bezighoudt, is het stippenraster een abstractie, die in staat is te definiëren, en de exacte tegenpool van het beeld. Als het stippenraster ergens op wordt aangebracht wordt het echter zelf beeld en smelt het samen met het vlak waarop het wordt aangebracht, als definitie. Strikt genomen wordt wat we waarnemen dan een beeld van ZICHZELF. Dus voorgesteld als grafische definitie van de gevel van het hotel vormt het raster een beeld van het hotel zelf.”

Met het materiaal dat Oorebeek kiest voor de uitvoering van het werk (composiet genaamd Corian van de firma Dupont), wordt de gevel van het hotel een subtiel patroon in de avond en de nacht. De stippen zijn in de leesrichting op het vlak aangebracht, waardoor er boven links en boven een volle stip langs de randen loopt en rechts en onder een open regeleind zichtbaar wordt. Een belangrijke spelregel is dat er geen afgesneden stippen mogen staan, die een verwijzing naar buiten zouden oproepen. De vensteropeningen worden dus uit het raster uitgespaard met weglating van alle doorsneden stippen, wat een interessante rafelopening bewerkstelligt. Speciaal rond de letters van het Bilderberg Parkhotel ontstaat hierdoor een oneffenheid in de confrontatie van het raster met de letters van het logo. Op de schaal van de gevel is het belangrijk dat de maat van de stip van een afstand nog individueel zichtbaar blijft, dus dat de optische menging van de gevel van zo ver mogelijk optreedt. De maat van de stippen is hiervoor, na uitvoerige tests vastgesteld op een diameter van 24cm, met een onderlinge afstand van 1 meter. De stand van het raster komt uit de grafische sector, waar half-toon rasters in een onderlinge hoek van 30, 60 en 90 graden zijn onderverdeeld. De kleinste eenheid in het patroon (op de stip na) is de rozet, die een regelmatige zeshoek vormt en verticaal georiënteerd is (de middellijn is verticaal, niet horizontaal).

Voorafgaand aan de feestelijk opening organiseren SIR en BKOR in de programmareeks ‘Z-Files, Kunst en de Stad’ een mini-symposium waarin dit nieuwe werk van Willem Oorebeek centraal staat. Oorebeek geeft een voordracht over zijn nieuwe kunstwerk; kunsthistoricus en kunstcriticus Jeroen Boomgaard vertelt over dit nieuwe werk in de context van de SIR-collectie; en Saskia Stein (artistiek directeur NAiM/Bureau Europa in Maastricht) interviewt de kunstenaar over de positie van ‘The Individual Parallel- Bilderberg Utopia’ binnen zijn oeuvre.

Het kunstwerk is geïnstalleerd door SAAM en Pieter D’haeseleer.


Specificaties

meer specificaties »

De Plek

‘The Individual Parallel – Bilderberg Utopia’ is een monumentale ingreep op de gevel van het Bilderberg Parkhotel op een zeer boeiend dynamisch cluster waar permanent verkeer van alle snelheden op een goed georkestreerde wijze in elkaar overlopen. Het hotel is gelegen aan de kruising waar de Westblaak, Rochussenstraat, Westersingel en Eendrachtsplein samenkomen, hartje centrum van Rotterdam.
Het Bilderberg Parkhotel bevindt zich op een kruispunt van twee belangrijke verkeersaders in het centrum van de stad: de Westersingel die vanuit het Centraal Station richting de Maas voert en de Blaak, die de westkant van de stad verbindt met het oosten.

Mede door de locatie aan deze verbindingswegen vormde het voormalig witte hotel, met de bijnaam ‘La Grande Dame’, voor Oorebeek al sinds de jaren ’80 een baken. Voor Oorebeek is The Individual Parallel – Bilderberg Utopia een unieke gelegenheid om op een grafische manier zijn befaamde ‘stippenraster’ aan de beleving van de stad toe te voegen. Het materiaal dat hij koos voor de uitvoering van het werk – composiet – reflecteert het licht uit de omgeving, waardoor de gevel van het hotel in de avond en nacht een subtiel patroon laat zien.

Het Bilderberg Parkhotel bevindt zich op de kunstas en de beeldenroute van Sculpture International Rotterdam en heeft de ambitie naast zakenhotel ook een cultureel hotel te zijn.

Willem Oorebeek

1956

Willem Oorebeek

Het werk van Willem Oorebeek is in hoge mate gebaseerd op het spanningsveld tussen het individu en het publieke domein. Voor beide gebruikt hij het medium ‘drukwerk’ om uitingen aan en in het publieke domein en de wijze waarop het individu zich hiertoe verhoudt op onnavolgbare aard kenbaar te maken en zo nodig te polariseren.
In ogenschijnlijk zeer droge formalisering van de organisatievorm van drukwerk analyseert hij de mechanismes van de visuele communicatie en zet de details terug in elkaar met het perspectief van de individuele waarneming.

De procedures die hij hanteert en die over het algemeen zijn eigen handmatige verwerking van materiaal middels lithografie behelst laat niet zelden een vertraging in het waargenomene optreden waar vragen omtrent de positie van de toeschouwer (als individu) kunnen oprijzen.
In diverse publicaties krijgt de circulatie van beelden en ‘boodschappen’ vaak een niet te voorspellen (en ook niet eenvoudig leesbare) resonantie van herhaalde nabeelden als echo’s in een eindeloze stroom van zelf-reproducerende mechanismes. Het boek is hiervan een sprekend voorbeeld en het samenwerkingsverband dat hij hiervoor met de Belgische kunstenares Joëlle Tuerlinckx heeft aangelegd is een toonvoorbeeld van het opgaan in een collectieve (tijdelijke) organisatievorm die hij vanaf zijn studietijd heeft gezocht.

Willem Oorebeek is een beeldend kunstenaar die van belang is voor meerdere generaties kunstenaars in Rotterdam. Hij is vertegenwoordigd in museale collecties in binnen- en buitenland en kan bogen op internationale tentoonstellingen. Zijn werk is vertegenwoordigd in Museum Boijmans Van Beuningen, het Stedelijk Museum Amsterdam, Generali Foundation Vienna, Stedelijk Museum voor Actuele Kunst, Gent, Collectie De Nederlandse Bank.
Werkend en wonend in Brussel, is Oorebeek intensief betrokken – als docent, adviseur en leermeester in Nederland, België en Oostenrijk – bij kennisoverdracht en het debat over kunst en kunstonderwijs en de receptie van kunst.

The Individual Parallel – Bilderberg Utopia


  • Geen aankomende evenementen gevonden.